آقای کیوان پندی درفروردین سال 1353 در زیر کوچه شهر رشت تولد یافته ، در شهر فومن رشد و نمو نموده و تحصیلات خودرا در این شهر به پایان برده است .وی از سال 1378 تحقیقات خودرا به طور جدی در زمینه تاریخ ایران به ویژه گیلانشناسی آغاز نموده واز آن پس با برخی از نشریات محلی همکاری داشته است.

از جمله مشاهیر و بزرگان دارالاماره فومن که همواره مایه و سبب افتخار این خطه از گیلان است، یکی هم ملا عبدالفتاح فومنی گیلانی معروف به «عبدالفتاح فومنی» است که معاصر حکومت صفویان بر ایران در اواخر سده دهم هجری از یک خانواده فومنی زاده شد و بعدها یکی از چهره های ماندگار این سرزمین گردید.
عبدالفتاح که متاسفانه از سالهای زندگی اش اطلاع چندان روشنی در دست نیست، آنچه مسلم است پس از گذراندن دوران کودکی وارد مکتب خانه ی زادگاه خود "فومن" شده و از آن پس با برخی از دروس و علوم زمان خود، از جمله دانش حساب آشنایی پیدا کرده و در کنار اینها به کار کشاورزی نیز اشتغال داشته و ظاهراً از زمین داران این خطه نیز به شمار می رفته است.او در دوره جوانی از آنجایی که اهل فضل و کمال بوده و از معتبرین زمان خود نیز محسوب می شده، توانسته در دستگاه صفویان راه یابد و سالها در دیوان محاسبات شاهی نیز مشغول به کار گردد.به گواهی پاره ای از متون، او در سال 1021 ه.ق به حکم شاه عباس اول صفوی مامور تنقیح محاسبات چهارده ساله گیلان بیه پس شد و از آن پس به کار دیوانی و محاسبات پرداخت، تا اینکه سرانجام همزمان با قیام شخصی به نام «عادلشاه» در شعبان سال 1038 ه.ق به همراه خانواده، فومن را رها و به عراق عجم (محتملاً منطقه ی قزوین فعلی) رفت و از آن پس بود که دیگر اطلاعی از او بدست نیامد و معلوم نشد که در چه زمانی و در کجا وفات یافته و به خاک سپرده شده است.گفته می شود سالهایی که عبدالفتاح آنرا سپری نموده سالهای پر ماجرایی بوده و وقایع بی شماری در آن روزگار به وقوع پیوسته است.با این همه بر اساس پاره ای از مدارک، در آن زمان در دو سوی رودخانه ی بزرگ سپیدرود (سفیدرود) چندین خاندان حکومتگر فرمانروایی داشتند که در این میان خاندان حکومتگر اسحاقوندان (اسحاقیان) در مرکز گیلان بیه پس (گیلان غربی کنونی)، یعنی "فومن" و خاندان کیائیان (سادات کیاییه) در مرکز گیلان بیه پیش (گیلان شرقی فعلی)، یعنی "لاهیجان" از قدرت و اعتبار زیادی برخوردار بودند.

تجلیل و یاد آوری از بزرگان و شخصیتهای برجسته جامعه مان ، نشانه عدم گسست با انسانیت انسان است که بی شک در این میان زنده یاد فرّهی(متولد 1310 در خوانسار اصفهان) این شایستگی را برای دریافت این اقبال عاطفی داشته و دارد. وی که تا به امروز همچنان در نزد اهالی فومن ، با افتخار از او یاد می شود ، در دو دوره کاملا متفاوت قبل و بعد از انقلاب ، مشاغل و سمتهایی در ارگانهای دولتی و موسسات خصوصی را بشایستگی تجربه نمود و به موفقیتهایی نیز دست یافت که از جمله آنان تصدی شهرداری در تویسرکان همدان ( از 1344 تا 1351) بخشی از آن بشمار می رود. جالب اینکه در این خصوص در آرشیو کتابخانه ، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی سندی موجود است که در آن اهالی تویسرکان با انتقال مرحوم فرّهی به بیجار کردستان مخالفت کرده اند که این خود نشان از موفقیت و کارآمدی وی در طول تصدی شهرداری تویسرکان می باشد. او سپس به رشت انتقال و به عنوان رییس بازرسی در شهرداری رشت(1351 ) مشغول بکار شد. پس از این تصدی شهرداری فومن (از مهر ماه 1351 تا 1354 و در ادامه از 1355 تا آذر 1357) از جمله بارزترین فعالیت او در دوران خدمتش شمرده می شود که بی تردید این مهم همراه با مدیریت صحیح و اجرای طرح های متناسب با نیاز های شهری برای توسعه شهر و رفاه عموم در شهرداری شهر فومن بیش از همه قابل توجه است .